Masa saati

Juglans nigra, doğu Amerika Kara Ceviz'i, cevizgiller familyasından yaprak döken bir ağaç türüdür. Siyah ceviz ticari olarak inanılmaz derecede önemli bir ağaçtır, çünkü ahşabın koyu kahverengi rengi vardır ve kolayca işlenir, bu da onu saat üretimi için mükemmel kılar. Kabuğun rengi tipik olarak gri-siyahtır ve kabuğa gerçekten benzersiz bir elmas şekilli desen veren, ince çıkıntılar şeklinde derin olukludur.
Siyah Ceviz 1629'da Avrupa'ya tanıtıldı ve koyu renkli, düz damarlı, gerçek öz odunu nedeniyle oldukça değerlidir. Ağırdır, güçlüdür, darbelere dayanıklıdır ve yine de kolaylıkla bölünüp işlenebilir. Ahşap fırında kurutulabilir ve baharatlandıktan sonra şeklini iyi korur, bu da bu ahşabı ahşap işleme ve saat yapımı için daha da çekici hale getirir.

Zebra ağacı, zebrayı andıran çizgili bir figürle karakterize edilir. Zebra ağacı ilk olarak 1773 yılında İngiliz kolonisi olan Sivrisinek Sahili'nden (şu anda Honduras ve Nikaragua Cumhuriyeti) 180 parça zebra ağacı ithal edildiğinde İngiliz Gümrük beyannamelerinde kaydedildi ve 1810 ile 1860 yılları arasında İngiliz mobilya yapımında yaygın olarak kullanıldı.
Odun artık Orta Afrika'dan (Gabon, Kamerun ve Kongo) ithal edilmektedir ve oldukça desenli öz odunu soluk altın sarısıdır, diri odunun çok soluk renginden farklıdır ve koyu kahverengiden siyaha kadar dar çizgiler içerir. Zebra ağacı ayrıca değişen genişliklerde düzenli veya düzensiz koyu kahverengi işaretlere sahip soluk kahverengi de olabilir. Gördüğünüz heyecan verici alternatif renk desenini elde etmek için neredeyse her zaman çeyrek testere ile kesilir ve bu çizgiler, öz oduna zebra çizgili bir görünüm kazandırır, dolayısıyla zebra ağacı adı verilir.

Yaygın olarak Kuzey Hindistan gül ağacı olarak bilinen Dalbergia sissoo, Hindistan yarımadasına ve güney İran'a özgü hızlı büyüyen, dayanıklı, yaprak döken bir gül ağacı ağacıdır. Uluslararası alanda satılan gül ağacının en bilinen ekonomik kereste türü olmakla birlikte, aynı zamanda yakacak odun olarak, gölgelik ve barınak olarak da kullanılmaktadır.
Hindistan'ın en büyük gül ağacı üreticisi olan Bihar'ın tik ağacından sonra en önemli kültüre alınan kereste ağacıdır. Bihar'da ağaç yol kenarlarına, kanal kenarlarına ve çay tarlaları için gölge ağacı olarak dikilir. Ayrıca Bangalore gibi güney Hindistan şehirlerinde de yaygın olarak ekilir.

Güçlü Meşe, gücün ve dayanıklılığın ortak sembolüdür ve birçok ülkenin ulusal ağacı olarak seçilmiştir. İngiltere'de meşe ağacı, geçmişi en azından on altıncı yüzyıla kadar uzanan ulusal bir sembol olmuştur ve genellikle Shakespeare tarafından miras ve güç aktarmak için kullanılmıştır.
Bugün İngiltere'de Meşe, ülkenin tarihinin, geleneklerinin ve kırsal bölgelerinin güzelliğinin sembolü olmaya devam ediyor. Meşe ağacı sert bir ağaç olduğundan pahalıdır. Sertağaçlar daha yoğun, güçlü ve dayanıklıdır ancak yumuşak ağaçlardan çok daha yavaş büyürler, bu da onları daha pahalı hale getirir. Meşe, doğal bir güzellik sunarken günlük aşınma ve yıpranmaya karşı dayanıklı olduğundan, gerçekten şık ve zarif bir özellik olarak hemen hemen her ev dekorasyonu stiline uyar.

Zeytin ağacı Olea europaea ağaçlarından yetiştirilmektedir. Görünümü, yoğunluğu, düz damarı ve ince dokusuyla tüm dünyada takdir edilen rengi bakımından zengin ve canlıdır. Başlangıçta Akdeniz'in doğu kıyılarında bulunan zeytin ağacı çok güçlüdür ancak dış etkenlere ve böcek saldırılarına karşı yüksek hassasiyete sahiptir. Bu nedenle genellikle yalnızca ahşap saatler ve tapas kaseleri gibi iç mekan mobilyaları için kullanılır.
Zeytin ağacı görsel olarak dikkat çekici derecede zengin ve renkli bir görünüme sahiptir, bu da onu yüksek derecede kolayca parlatılabilen dekoratif objelerde kullanım için mükemmel kılar.

Akçaağaç, Amerika'nın en sevilen ağaçlarından biridir ve akçaağacın birkaç yüzyıla yayılan tarihi, ağacın kendisi kadar ilgi çekicidir.
Akçaağaç ağaçları yüzlerce yıldır Kuzey Amerika'da mevcuttu ve şekerli özsuyu Yerli Amerikalılar tarafından hasat ediliyordu. Ancak modern akçaağaç ağacının tarihi, 1663 yılında kimyager Robert Boyle'un Avrupalılara "yeni dünya" ağacını tanımlamasıyla başladı. Yerli Amerikalılar tarafından kullanılan şeker yapma sürecini tanımlamanın yanı sıra, Yerli Amerikalıların ağacın iç kabuğundan öksürük ilacını nasıl ürettikleri, küllerinden nasıl sabun yaptıkları ve yerleşimcilerin kabuğu boya olarak nasıl kullandıkları gibi diğer ilginç akçaağaç ağacı kullanımlarına da dikkat çekti. Zamanla insanların özsuyu bahar toniği olarak tükettiği, bazılarının ise karaciğer ve böbrek sorunlarını tedavi etmek için tükettiği biliniyordu.

Mango ahşabının dünya pazarında büyük bir varlığı yoktur ancak öz odunu Hindistan'da hala daha ucuz mobilya, müzik aletleri ve döşeme üretiminde yaygın olarak kullanılmaktadır.
Mango ağacının şu anda popülaritesinde büyük bir patlama yaşamasının birkaç nedeni var; ilki, yedi ila on beş yıl arasındaki büyüme hızıdır. İkinci fayda ise hasatın kapsamlı işleme, baharatlama ve kurutma gerektirmemesidir. Kesildikten hemen sonra son işleme gönderilebilir ve Mango ahşabının dünya çapında büyüme göstermesinin üçüncü nedeni, birçok temel ve görsel özelliğinin popüler tik ağacına benzer olmasıdır.